مینیمالیسم و ماکسیمالیسم : نبرد بین سبک های تفرقه انگیز طراحی

۰۰/۰۱/۰۹
نویسنده آتنا

مینیمالیسم و ماکسیمالیسم : نبرد بین سبک های تفرقه انگیز طراحی

مینیمالیسم در مقابل حداکثر گرایی

مینیمالیسم و حداکثر گرایی هر دو سبک طراحی گرافیکی فوق العاده ای هستند. در حالی که هردو خلاقانه اند، هر یک ازآنها تأثیر زیادی در روند طراحی سال گذشته داشته اند.همانطور که این دومانند قطب های متضاد هستند، رویکردهای مینیمالیستی وحداکثر گرایی برای طراحی، نقاط قوت و ضعف خود را دارند. اما وقتی نوبت به خلق تصاویری منحصر به فرد و چشم نواز می رسد، انتخاب کار در هر دوحالت فوق العاده می تواند تأثیر زیادی در پروژه یا برند شما داشته باشد.

کاملیا اندرسون، طراح توضیح می دهد: به مانند بیشتر گرایش های طراحی، هر دو زمینه چیزی هستند که می خواهند سبک و روش های شما را عملی کنند. هردوی مینیمالیسم و حداکثر گرایی بسته به محیط اطراف شما،می توانند به نفع شما عمل کنند تا ازسایرین متمایز شوید. در شبکه های خبری شلوغ اجتماعی پرازعکس و تبلیغات، یک طراحی مینیمالیستی به دلیل مقایسه ای بودن، می تواند نوید دهنده ی طبیعتی آرام و ساده باشد.

به نظر شما کدام سبک در بالا اجرایی شده است؟ ما تصمیم گرفتیم این زیبایی های متضاد را با شما به چالش بکشیم.

دور اول: مینیمالیسم
دور دوم: حداکثر گرایی

شاید این مطلب را نیز بپسندید : گرایش های رنگی و رنگ پنتون

مینیمالیسم

در پاسخ به دنیایی که به طور فزاینده ای درهم و برهم است، بسیاری از طراحان این ضرورت را احساس کرده اند که طراحی گرافیکی را تا اساسی ترین عناصرآن کاهش دهند. طراحی مینیمالیستی دقیقاً در مورد همین نکته صحبت می کند: حذف اضافی و استفاده از تنها مواردی که واقعاً برای رسیدن به نتیجه دلخواه خود نیاز دارید.

مینیمالیسم چیست؟

با تمرکز بر خطوط تمیز، رنگ های خنثی و بافت های اساسی، سبک طراحی مینیمالیستی ازاین ایده ناشی می شود که کمتر بیشترباشد. با کاهش تعداد عناصر در یک طرح، می توانید سوژه خود را با جلب توجه به هر آنچه خواننده را به فکر وا می دارد راهنمایی کرده، برجسته و بیان کنید. به زبان ساده، مینیمالیسم ازهیچ چیز برای برجسته کردن خود استفاده نمی کند.

در حالی که سبک هایی مانند اکسپرسیونیسم انتزاعی، در مورد کثیف بودن و شدت عاطفی صحبت می کنند، مینیمالیسم، دارای فرم، رنگ و فضایی است که آنها را به ساده ترین شکل کاهش می دهد. این سبک برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ ظهور کرد، زمانی که هنرمندان، آزمایش استفاده از اشکال هندسی را آغاز کردند. مینیمالیسم، طرحهای بسیار ذهنی و خیالی اکسپرسیونیسم انتزاعی را رد کرد، و وقتی کار هنرمندانی مانند فرانک استلا که نقاشی های سیاه او در سال ۱۹۵۹ درموزه هنرهای مدرن نیویورک به نمایش گذاشته شد ازمحبوبیت بیشتری برخوردار شد. مینیمالیسم با جنبش های هنری دیگری مانند سوییس دیزاین، جنبش باوهاوس و دیزاین اسکاندیناوی پیوند خورده است و به حوزه های مختلف فرهنگ چشمی از جمله مد، طراحی داخلی و معماری راه پیدا کرده است. بسیاری ازطراحان و برندها ازمینیمالیسم درمحصولات، برندها و طرح های خود استفاده می کنند، ازجمله برچسب کفش لوکس ETQ آمستردام توسط معمار الکساندرا برتوا و نام تجاری آن به نام هیگوس.

گرچه این برند معمولاً با فضای تک رنگ و سفید همراه است، اما طراحی مینیمالیستی فقط به رنگ سیاه و سفید بودن آن نیست. در حقیقت، کاربرد مینیمالیسم رنگارنگ هم در طراحی گرافیک و هم در طراحی وب در حال افزایش است که این شامل رنگهای قابل انسداد و زمینه های پررنگ، قلمهای ساده، بدون خط، حروف چاپی مینیمالیستی و همچنین عناصر طراحی است که می تواند برای ایجاد یک وب سایت ساده و در عین حال خیره کننده ترکیب شود.کمیلا توصیه می کند: مینیمالیسم می تواند راهی همواروعالی برای اطمینان از اینکه بیننده دقیقاً برهمان چیزی تمرکز دارد که شما می خواهید در طراحی روی آن تمرکز کنید، وبا گذاشتن فضای بازو چسبیدن به یک نقطه کانونی، می تواند به موضوع اصلی شما کمک کند تا تأثیر بسیاربیشتری داشته باشید. مینیمالیسم برای پروژه هایی با عکاسی خیره کننده ایده آل است، هنگامی که تصاویر می توانند برای خود صحبت کنند یا دربرند تجاری مثل یک چیزبا یک فونت عالی به مانند یک ستاره بدرخشد.

نقاط قوت مینیمالیسم:

پیچیده
نوین
ساده انگارانه
نقاط ضعف:
حوصله سر بر
خلاق نبودن
پایه ای

۱٫ بریل، الگوی وب سایت پی اس دی مینیمال توسط قالب VL

۲٫ مینیمالیسم، بسته ی رسانه اجتماعی توسط استودیوی درتی لاین

۳٫ یونیکلو، الگوی تجارت الکترونیکی مینیمالیسم توسط کدکارنیوال

۴٫ پست مینیمالیسم رسانه های اجتماعی ۱٫۱ توسط مرسیدوژی

۵٫ vava، قالب چند منظوره حداقلی توسط pimmey

۶٫ کاتالوگ مینیمال توسط visuelcolonie

۷٫ کارت بیزینس مینیمال توسط micromove

شاید این مطلب را نیز بپسندید : برترین الگوها و ترندهای طراحی هولوگرافی و رنگهای روشن

ماکسیمالیسم

حداکثرگرایی ادامه دهنده ی بسیاری از گرایشهای بحث برانگیز اخیر طراحی مانند آنتی دیزاین، بورتالیزم بصورت سازمان یافته است که به ایجاد تصاویری بزرگ و جسورانه برای غلبه، اشباع و تحریک بیش از حد می نگرد.

اگر قصد برهم زدن بازار را دارید، یا برای مخاطبان جوان و جسور طراحی می کنید، یک طراحی حداکثری می تواند به جلب توجه بینندگان کمک کرده و آنها را حفظ و شما را از رقبا جدا کند.

حداکثر گرایی چیست؟

حداکثرگرایی بلند، بی نظم و سرسام آور است و در طراحی همه چیز درگیر جلب توجه با رنگ های روشن و پررنگ، اشکال مخدوش، رنگ آمیزی و بافت های تهاجمی است.

گرایش گرانج دراوایل دهه ۹۰ که توسط فرهنگ پانک، گرافیتی واسکیت بورد هدایت می شد، درواقع این سبک ضد طراحی بود که به شدت از صحنه راک زیرزمینی الهام گرفته شده بود. این سبک اولین بار در دهه ۱۹۶۰ ظاهر شد، اما سه دهه بعد دوباره احیا شد.سبک ضد طراحی ماکسیمالیستی باعث تحریک پذیری گرانج می شود و هرج و مرج و زشتی را به عنوان پاسخی بنیادین به استانداردهای سنتی زیبایی و طراحی خوب نسبت می دهد. اتور ساتساس سخنگوی اصلی جنبش ضد طراحی بود که به محض شروع به کار، از محبوبیت بیشتری برخوردارشد، مانند گروه های طراحی رادیکال آرچیگرام (یک مجله معماری بریتانیایی که بر تفکر جایگزین و معماری آینده نگر تأکید داشت) و سوپر استودیو(یک شرکت معماری تاسیس در سال ۱۹۶۶ در فلورانس، ایتالیا).

ماکسیمالیسم بار دیگر با تجدید حیات وحشی گرایی و ضد طراحی، به کانون توجهات رسیده و به سایر فضاهای خلاقانه از جمله هنر، طراحی داخلی وبرندهای تجاری راه یافته است. بسیاری ازبرندها و طراحان اکنون با طراحی های ماکسیمالیستی دست و پنجه نرم می کنند، این سبک در طراحی وب عجیب وغریب رز بانکر دیده می شود که این طراحی ها توسط لوییس و بادنی انجام شد، همچنین دراولین کاتالوگ ۲۰۱۵ توسط جاکوب باریک از طرح های حداکثری استفاده شده است.

صنعت چاپ بصورت مستقل از سبک حداکثرگرایی استقبال کرده است، مجلات مشهوری مانند مجله هات داگ و بوفالو دارای طرح های شلوغ ماکسیمالیستی هستند.

ماکسیمالیسم با ساختارهای آزمایشی و نامتقارن، اغراق، عجایب، برخورد رنگ، لایه های آشفته و عناصر سنتی زشت، سبکی طراحی است، که طراحان دوست دارند از آن متنفر باشند.

شاید این مطلب را نیز بپسندید : برترین مهارت های طراحان لوگو موفق